Brief aan minister Peeters

Beste Minister Peeters,

Hebt u goed geslapen afgelopen nacht? Of laat die kleine storm aan reacties op uw uitspraak ‘we leven allemaal boven onze stand’ u koud? Ik vraag mij dat af. Ik heb schaamrood op de wangen sedert ik het verguisde interview las. Plaatsvervangende schaamte of gewoon een rode kop van woede. Wat bedoelt u precies, Meneer Peeters, met iedereen leeft boven zijn stand? Over welke stand heeft u het ? Of varieert die stand naargelang de soort mensen waar u het over heeft? Want er zijn blijkbaar soorten mensen: mensen die kapitalen versassen en mensen die onder de armoedegrens leven, en vele varianten daartussen.  Welke maatstaf hanteert u precies? Of gaat u gewoon van uw eigen loon – dat u uiteraard verdient – uit? U spreekt over nog meer besparingen. Hebt u enig idee wat dit betekent voor een modaal gezin, voor een gezin zonder buitenlandse rekening? Beseft u wat dit inhoudt voor bijvoorbeeld alleenverdieners, voor alleenstaande ouders? Consulteert u wel eens mensen die gebukt gaan onder al die besparingen? Of gaat u van gratuite veronderstellingen uit zoals men dat ook doet als men het over de Grieken – luie koppigaards die ook boven hun stand leven – heeft? Wordt ‘we leven allemaal boven onze stand’ het nieuwe cliché dat de Belgische geschiedenis ingaat?  Is het Griekse model van besparingen uw voorbeeld?
Meneer Peeters, ik ben een alleenstaande moeder. En ik doe niet aan leven volgens een bepaalde stand. Ik probeer te overleven, zoals zoveel anderen. Ik kan mijn stem laten horen, want dat is mijn werk, en daarom wil ik u vragen: vooraleer u zulke boude uitspraken doet, maak dan eens een rekensom. Neem het gemiddelde nettoloon van een Belg, trek daar alle kosten vanaf – van energie tot kinderopvang – en zie dan eens wat er rest, als er al iets rest. Maak de rekensom een tweede keer en vertrek nu  van een uitkering als inkomen. Probeer  uw uitspraak nu te herhalen zonder wrange smaak in uw mond te krijgen. Als de rekensom niet lukt, wil ik u graag helpen.

Een fijne zondag.

Met vriendelijke groeten,
Sigrid Lapiere

Delen: