Eden, je hebt concurrentie

In de reeks jonge Grieken die voor hun passie gaan: voetballer Redis Mustafai.
Hij speelt bij Nafplio, maar is daarnaast veruit de meest aantrekkelijke vent van de streek. Om die redenen, een brief.

Beste Redis,

Ik heb wel iets met voetbal. Eden Hazard voetbalde quasi in onze tuin. Hazard is een goede speler, een schone vent, een sloeber, een nummer 7. Dat moet ik jou niet vertellen. Ik verkreeg eens een truitje en liet het dan, zo verstrooid als maar zijn kon, op een terras van een koffiebar in Kreta staan. Over Marouane Fellaini kan ik ook iets vertellen, maar dat doe ik misschien beter in een andere brief. En over Arnar Vidarsson schreef ik hier. Voetbal, wel ja. En jij voetbalt dus bij Nafplio, als ik dat goed heb. Ik sta daar wel van te kijken. Ik bedoel: ik vind dit wel iets dat je zo voor je passie gaat. Het is niet evident, maar zeker bewonderenswaardig. (Slijmen kan ik als de beste.)

Ik ken je natuurlijk via een vriend van jou. Een vriendschap die mij bijzonder charmeert. Als ik met hem koffie ga drinken, ben je nooit ver uit de buurt. En met een schwung die je eigen is, loop je dan eens voorbij. Veel cooler kan een man niet zijn. Dat weet je natuurlijk, want ik zeg het iedere keer als ik je zie. En ik zal beslist niet de enige zijn. Laatst beweerde ik een beetje fluttig dat je zo een model kon zijn. Dat is geen onnozel compliment, maar een vaststelling. Tiens. Je hebt een blik die naar de camera aast. Ik weet dat dat in Griekenland ongebruikelijk is dat je zomaar, zonder schaamte, zegt: je bent een schone vent. Humor en scherts worden ook niet altijd begrepen. En als je dan nog schrijfster bent: wel, het helpt niet echt om je reputatie hoog te houden. Laat ik mij daar nu net niets van aantrekken. Al vrees ik soms dat ze mij eens het land zullen uitzetten omwille van mijn schaamteloze gedrag. 
Jammer is natuurlijk dat je Engels en mijn Grieks een beetje gelijklopend zijn. Communiceren is dus moeilijk. Maar je hebt Albanese roots. En laat dat nu net het onderwerp van mijn volgende project zijn. En bovendien, na een fles wijn is mijn Albanees voortreffelijk. 

Beste Redis, een brief komt natuurlijk niet zonder reden. En al helemaal niet als hij op mijn blog gepubliceerd wordt. Het is bijna Kerstmis en ik heb een wens. Ik heb nu niet direct de ambitie om voetbalverslaggeefster te worden, dat niet, maar ik kom wel graag eens naar een match kijken. Ik kan mij als een erg enthousiaste supporter gedragen, met sjaal en zo van die dingen. Ik kan mij ook bijzonder ernstig gedragen. In ruil schrijf ik een beklijvend artikel. Wat denk je?

Hartelijke groeten,

Sigrid

Delen: