Who the fuck is Yiannis?

Ik geloof dat het geen slechte dag is om vandaag iets over Yiannis te schrijven. In Griekenland wordt op 7 januari de helft van de mannen gevierd. Nagenoeg iedereen heet hier Yiannis. En uitgerekend vandaag is het hun naamdag. 

De mannen die ik ken die Yiannis heten, zijn nogal euh uiteenlopend. Eerst was er de tuinkabouter. Een ding uit natuursteen die ik, lang voordat ik een Yiannis kende, tot Yiannis gedoopt had. Er moet iets geweest zijn. Een onbewuste drang zeg maar. Een andere Yianis (met één n) woont in Roubaix en baat aldaar een bakkerij annex frituur uit. Op een groot bord aan het huis staat er iets te lezen als Les délices de Yianis. Bon, ik gek op gebak en op Yiannis, ging daar uiteraard binnen. Die Yianis komt uit Algerije en zijn gebak smaakte naar frieten. Een ontgoocheling. Het was geen Griek en hij kon niet bakken. Ik geloof dat ze vandaag die naamdag aldaar zullen laten passeren. Een andere Yiannis is journalist en woont in Londen. Hij is buitengewoon slim en doet mij vaak heel hard lachen. Het is één van de weinige Grieken die ik ken, die ironie onder de knie heeft. Een ander Giannis woont in Nafplio en wilde in Brussel bij mijn lievelingsbakker Nikos Koulepis gaan werken. Dat alleen als schept een band. Het ging uiteindelijk niet door, maar soit. Nog een andere doet in immobiliën en is hier een populaire jongen. Een andere baat een souvenirs winkel uit. Ik ken er ook één in Athene, waar ik hier niet zal over uitweiden. Daarvoor moet je mijn boek lezen. En dan heb je natuurlijk de Yiannis die ik het beste ken. Dat is mijn maatje, mijn compagnon de route. Wel aan al die jongens: een heerlijke dag.

Delen: